Koşma

Türkü yaylasında bir keklik gördüm. Kaçmadı palazım, yanımda kaldı. Belik belik ipek saçını ördüm. Yanağı al mı aldı, dudağı baldı. Gözleri elâydı, iri dolgundu. Kaşı, saçı elâ göze uygundu. Bakışı büyülü, aygın baygındı, Maral maral baktı, kalbimi çaldı. Saçı kara; kaşı, kipriği kara, Kim rastlar böyle bir canana, yâra? Hızır yetişmez kul düşmezse dara, Bu suna, gönlümün gölüne daldı. Teni ak, dişi ak, tırnağı aktı; İri gözleriyle nazlıca baktı. Kırmızı dilini, dilime taktı; Kor düştü içime, çıngılar saldı. Türüm türüm yayla çiçeği nazlım, Beli, sesi ince, bülbül avâzlım, Parmakları narin, elleri sazlım Tellerden ezgi ezgi boşaldı. Allı morlu yazma, ne de yakışmış, Uzunca boynuna takmış takışmış Bana nispet ele bakmış bakışmış; Doğrusu çok ahlar, günahlar aldı? Kalçası, baldırı şalla beslenmiş, Boncukla, oyayla, taşla süslenmiş, Türkülerde yaşam bulmuş seslenmiş; Yazık ki yaşadığım yalnız hayaldi...