Beni Anneme Götürün

dudaklarımda yaşayamadığım çocukluğumun, gençliğimin şiiri dört yanım hüsran dört yanım yalan dört yanım hüzün dört yanım isyan! yanık bir şarkıda dolar bakışlarım annemin ellerini arıyor avuçlarım beni anneme götürün ağlamak istiyorum dizlerinde beni anneme götürün anlarsa beni bir o anlar beni anneme götürün vazgeçtim bütün saltanatından, sevdalarından köhne dünyanın ne dostta vefa ne aşkta huzur her gün bir kahpelik kalbimden vurur! yıkılır kalırım bu sağır akşamlarda önümde dağ gibi bir yalnızlık içimde yıllanmış yorgunluklar unutulmuş eski bir adrese çıkar yollarım çayımın ilk yudumunda o sigaramın son nefesinde o anlarsa beni bir o anlar beni anneme götürün!