La Minör

Sesin ne kadar benziyor sana La minör, kumral, biraz şehla Hüzünlü bir güz akşamı belki Solgun ezgiler ve hâtıralar Derliyor Çerkes çiçeklerinden En çok da yitik bir aşkın Anlatıcısı masalsı geçmişten Orada zaman ağu ve sakin Akıyor ömrümüze her şeyi Yaşatıp gösterecek kadar Meşeleri gövermiş bir türkü Kalmış geriye o yitik aşktan Sesin ıssız serinliklere dönüyor Ba1konun begonya çağrısına Şehlâ dediğim itiraz ünlemine Üşengeç bir sarmaşık usulca Tırmanırken rüyalarıma Balkon sokağın nesi olurdu Şimdi bir bir hatırlıyor ay Çocukluğumun kabahatlerini Sesin fısıltıya dönüyor, muammaya Bir sızı gibi sızıyor bu metruk İskelenin kalıntısına rüzgar, ve ah Benim öfkeli gençliğim dedikçe Ahşap yalnızlıklar ekliyor ömrüme Ömrüm şimdi ne çok benziyor sesine