Öyle Bir Yaz Şiiri

I Günlerdir bir dağbaşındayız Bir başına ve birşeylerden uzak Çağıldayan çavlanları dinliyoruz Otların üstünde sırtüstü uzanarak Duman, is ve beton yığını Öyle yormuş, bezdirmiş ki bizi Yaşayıp durmuşuz bir yangını Unutmuşuz gülümsemeyi sanki Günleri saymadık günlerdir işte Saatleri kurmadık ve saatlerce dağ taş demeden dolaşıp durduk Çoktandır unutup gittiğimiz Bir sevinci tazeledik bu yaz Doğayı ve kendimizi dinleyerek II Ölüm ilanları ve panzer seslerinden uzak Bir yaz geçti yabanıl koynunda doğanın Unuttuk bir zaman meyhanelerin arabesk Uğultusuyla sırnaşık kızlarını diskoların Aşkı ve çılgınlıkları nasıl da unutmuşuz Oysa sevmeyi, gülümsemeyi bilmiyorsa insan Öfkelenemez bile artık ve kent öfkesiz İnsanlara yenilmemiştir hiçbir zaman Adını bilmediğimiz çiçekler topladık Kanatıp durdu parmaklarımızı kızılcık Kuşburnu ve böğürtlen dikenleri Çobanlarla dolaştık bütün bir yaz Ama yine de kentteydi aklımız Işıldarken yıldızlar ordaki dostlarımız gibi