Yabancı Memleketim Tarsus'um

Tam onüç yıl sonra Bindokuzyüzyetmişyedinin Baharında Dolaştım şöyle Tarsus sokaklarında... Dolaştım bir turist gibi tek başıma, Kimse dönüp bakmadı bana. Kalmıştım sanki yabancılar arasında, Doğup büyüdüğüm şehrin sokaklarında... Evler, sokaklar hatıralardan kalma; Yeni yeni çehreler; gençler etrafımda. Arayıp bulamadım bir aşina, Yabancı yabancı gezdim Tarsus sokaklarında... Çocukluğumun ve gençliğimin, Acı-yoksul günlerimin geçtiği bu yerlerin Kalmamıştı artık eski hali. Meşhur Tarsus Parkı'nın bile garipliği Sanki tıpkı benimki gibiydi. Yabancı yabancı ve turist gibi Gezdim, dolaştım o yerleri: Ağlarım şimdi seviştiğim o yerlerde der gibi, Dirkaç damla yaş gözlerimde belirdi. Ve de yine tanımadı hiç kimse bu garibi. Doğup büyüdüğüm bu şehir unutmuştu beni: Gözden ırak olan, gönülden de ırak olur misali! Ama nasıl hatırlasın ki? Hem sonra BEN gurbetlere gittim, O beni terketmedi ki!