Sen Olmayınca

sen olmayınca ben yokum aklım bir karış yerde göz ucumla kesişir korkularım tutsak eder idrakimi, bunlanırım hüznüme bir karabasan ilişir -öleceğimi sanırım- sen olmayınca bir hiç olur yaşamak adına gizlediğim karanfilde yiterim asaletine meftun yüreğime ihtiram durur adam gibi giderim -ölüm dahi kudurur- sen olmayınca biter her şey bir elma misali bölünüverir hayat suç yok bıçakta zerre hoyratça dokunandadır kabahat -ölüm bile bîçâre- sen olmayınca ben yokum ne bağda bir salkım üzüm, ne yaşamda bir tek hüzün ….ne de saçında bir tek telim birlikte nihâyetidir ömrümüzün -ölümün elinde emanet elim-