Sayrı Yıllarım Ve Siz

"yâr" gibi sînemde saklanmak varken hangi bezmin zehrinde kuruyup gidersin? saçlarım, geçen her güne bakıp bakıp ağlarken hak etmediğin onca kefareti nasıl ödersin? davran ey sevgili; vakit, 'y o k l u ğ u m u z d a s e n d e l e r k e n'... seni seviyorum... 'k a r a a ğ a ç k ö z ü n d e n' de yanık içim [kızarım yazgıma, niçin seni yıllar önce görememişim? ] küfürbazım; 'ç a r e s i z a y r ı l ı k l a r d a m a h p u s' gözlerim, 'd o n u k b e n e k l e r i n d e t e l v e l e ş i r' ey biçare sevgili, sabır dervişe mahsus... [ağaçta bir çift kumru kıskandırırcasına cilveleşir] ya siz yabancı gözler… hayretleriniz bile şaşkın! 'ş a ş ı y ü r e k l e r i n i z i n m e d / c e z i r l e r i n i' görüyorum... 'y a ğ l ı b i r i s d a m l a s ı d ı r' yanaklarınızdan dökülenler donarak, dudaklarınızdaki alevleri söndürüyorum olmazlara sürüklemeye çalıştığınız bir aşkın çöplüğünüze bıraktığım engellerinizdir sökülenler 'd i k e n l i i d r a k l e r i n i z e' "ben"lerinizi gönderiyorum... ve ey sevgili! .. karaağaç közünden artakalan küllerim bile yeniden doğmam içindir: bil! ağırlığında her geçen gün burkulan yıllarımı yüklendiğim küfemdendir alacağım gayem, asla ölüme meydan okumak değil küfemdeki 's a y r ı y ı l l a r ı m d a n' kurtulacağım! ..