İnsan

Onu et ve kemikten ibarettir sanmayın Cismini küçük görüp, sakın ha aldanmayın. Hamuru madde ile manâdan yoğruldu Yüklerin en ağırı, insanlara vuruldu. Onun elinde yanar, ezel ebed ışığı Onun ruhu ki Allah ve peygamber aşığı İnsan için döşendi, şu kâinat sarayı İnsan özünde taşır, arşı, kürsi, semayı. İnsanın kalbi, sırrı ilahiye gebedir İnsanlık için insan, en büyük bilmecedir. Kainat ağacının, meyvesidir, özüdür Ruhları aydınlatan, onun güzel sözüdür. Onun gönlünde gizli esrar, gözünde büyü Hakk'ı zikreder daim, her zerresi her tüyü. İnsanın tezgahında, düşünceler dokunur Şiirin en güzeli, insan için okunur. İnsanlar, zaman zaman zindanlara tıkılır Onların binlercesi, ateşlerde yakılır. Hakk'a giden yolların, o işaret taşıdır Mahlûkat kervanının, eşrefidir başıdır. Onun kutlu başında, nübüvvet tâcı var Onun içinde aşk var, ayrılık var, acı var. Dünya onunla güzel, tarih onunla zengin Yıldızlar gibi yüksek, denizlerden çok engin. Bilmem ki ne güne dek sürer, kutsal seferi Tarife sığmaz onun marifeti, hüneri. Onda görünür Hakk'ın kudret ve san'atı İnsan kadar azizdir, insanın hatıratı.