El-veda

Sustuk,dakikalar mıydı geçen,asırlar mıydı? Bilemedik,sustuk. İnceden bir yağmur yağıyordu. O benim konuşmamı bekliyordu, ben konuşmaktan korkuyordum. Yağmur gözlerimize iniyordu, belli etmeden siliyordum. Gözleri gözlerime değince kaçırıyordum. '-Yağmur yağıyor',dedi usulca. '-Evet. ',diye fısıldadım. Herkes biliyor gibiydi,sevgimi,ama o anlayacak diye korkuyordum. Oysa,onun bildiğini de biliyordum. İlan edilmemiş bir aşkı yaşıyorduk,sessizlikte. Bir yağmur yağıyordu inceden ince. Şimşekler çakacak gibi geliyordu, gözlerimiz birbirine değince. Sustuk,konuşmak isterken delice. Gökkuşağını gördü, -Ne güzel,dedi usulca. -Evet,diye fısıldadım. İnceden bir yağmur yağıyordu gözlerimize. -Gidiyorum. -Biliyorum. -Bir gün döneceğim. -Belki! . -Döneceğim... Sustuk,dakikalar mıydı geçen,asırlar mıydı? Bilemedik,sustuk. İnceden bir yağmur yağıyordu gözlerimize. Elini uzattı, bu eli ilk defa tutmayı istemedim, tuttum. -Görüşürüz,dedi. -Belki,bile diyemedim. Gözlerindeki yağmurları gördüm. Döndü gitti. Önce gökkuşağı kayboldu, sonra yağmur durdu. Yanaklarım hâlâ ıslanıyordu.