Gülüyor Muydun?

A Ahmet Ünal Çam Ahmet Ünal Çam
0 Altın Yaprak
Gölgen uzaklaşırken sokakta Büyük bir arzuyla, yüzünü görmek istedim Gülüyor muydun, mutlu muydun ayrılıktan? Yoksa son anda bir hüzün, bir acı uğramış mıydı bakışlarına ? Kararsızlık hissettin mi adımlarında, ölesiye merak ettim. Kimse yoktu sokakta, Yalnız sen, ben, hüzün Ve... korkunç bir müzik; Önce ince bir ney sesi, ona eşlik eden keman. Hiç bitmez sanırken, bu acı makam içimdeki sessizlik köşeyi dönüşünle birden bitti. Davullar çalınmaya başladı fırtına, kar doluştu yollara gözlerim mahkum oldu iki damla yağmura. Daha önce vardı da ben mi görmedim Nerden çıktı insanlar-insanlar Önce onlar yoktu, şimdi ise ben Hiç biri benim farkımda değil. Kar-yağmur-fırtına yalnız bana Yalnız bana hüzün. Bırakıp gittin beni üzgün. Ölesiye merak ettim; Gülüyor muydu yüzün !..

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.