Akfabi

1/... Sahici adı her ne ise unuttum Akfabi derdik biz ona. Latince'yi ilk belleyendi Akfabi. Kozayı ilk yırtan yani. Sayın ki müderristi medresede. O bilse de bilmese de Her bir mesele zatına danışılırdı. Akfabi derdi herkes ona. Bize göre bilgisi tamdı onun Yani maşallah akîl bir adamdı. 2/... Akfabi derdik biz ona Gençliği doludizgin küheylandı... İçkide saki, kumarda erkete Herkese " mim tuttururduiskambilde. Gecesi haramîydi onun doludizgin Gündüzü ise hazinede talandı. Yarış atları gibi koşardı düğünden düğüne. Güldüğüne gelinler yanardı Ağladığına amcası... Babası bir cinayet vurgunuydu. Akfabi Galiba bir tek onun yorgunuydu. 3/... Akfabi derdik biz ona. Gençliği onun Ne kadar küheylan gibi doludizginse Erişkinliği o kadar durgun suydu. O, ele avuca sığmaz Yani kuş uçurtmaz Ve yüreğinden kervan geçirtmez adam Tam orta yerinde anaforun Vuruldu bir prangaya. Eli çekildi, Ayağı döküldü çılgın halayın ortasında Sayın ki bir kalyon oturdu karaya. Akfabi derdi Roma'ya gidn yollar ona. Memuriyet bile dizdi tespihine hayatın Yılları saya saya gına içinde. 4/... Sahici adı her ne ise unuttum Akfabi derdi çılgın geçen takvimler ona. Amca olduğunda Akfabi Yani saçlarına kırağı Kalbine ölüm izi düşende... Serdi pişmanlık seccadesini Kederli kaderinin üstüne. Ne geçmişe mil çekti Ne geleceğe çiçek... Karlı bir kış zemherisinde Soğuk tandırlara harlı bir haber düştü. Oğlu, kızı, dostu, düşmanı Çember çember çevrildi çevresi Başucuna pervaneler üşüştü. En çok azrail'den korkardı En az ona direndi. " Yaşa be Akfabi!derdi hayat ona Yalnızca ölüme yenik düştü.