Asılan Umudumdu

I/. Bir söğüt dalına astılar umudumu I/a. Oysa bir ömürlük zamanın fırçasıyla Işıklı tuvallerin yeşertmiştim bağrında Kendimi günde bin kez Dikenli tarlalarda acıyla doğurmuştum Azgın sahilinde akdeniz'in Antik bir teknede hacer'den kalan Taşların hamurunu alaya alan kendimi Bengisu ve güneşle yoğurmuştum Göklere kapı çizip Anahtarlar yontmuştum som altından Yarınıma temel kazıp Gül ekmiştim bugünden aşiyanıma Ve hicret edip rüyama Bırakmıştım geride masum vatanımı, yurdumu I/b. Bir söğüt dalına astılar umudumu... Anarım o eski ustamı özlem ile A/ Anarım yüreğime mermer anıtlar kuran Işıklı üveyikler çırpınır derinliğimde Kendimi yeni baştan yontan ustamı.. Sevgi çeker… Fırat'ımdan sevgi çeker dolabım Fısıldar hücrelerime bildik adını O dolaptır yunus'leyin ışkperver Çorak tarlasına akıtır beynimin cansuyunu Anarım yüreğime aynalı anıtlar kuran ustamı Türkü döker… Bir nazlı feliks türkü döker üstüme O eski ustanın kokusunu duyarım Henüz soğumamış kendi külünden çıkıp Gümüşî bir örs üstünde döğülür sesi Kaşınır sağ ayası avcumun Saatımın kurulur boşalan zembereği Yüreğimin boyasıyla yenilerim Ustamın parmak ucundaki ereği. B/ Sağ gözüm seğirir mütemadiyen Ustamın yayılır omzuma harmanisi Serçeler suya iner irisime her akşam Demir dağlar teslim olur ateşime Ceylan olur sıçrarım… Anarım yüreğime ipek anıtlar kuran ustamı Binip kıvılcımlarına sevdamın Ustamın çeliği uslandıran Uzak diyarlardan türküler ısmarlarım Hamur kokan bin evlek ellerini öperim Can verip karakışta ateşe Utancı emziren şüphemi birleyip Cehennemî tandırlara dökerim Anarım yüreğime ipek anıtlar kuran ustamı.