Yadsımalar

Zor anlarımda, yalnız zamanlarda Düşüncen ve yüzün, bir ışıktı bana Aydınlatırdı yolumu, seni düşünmem Senin varlığın, sen olman güzeldi. Şafak sökerken, Katılırken işçi kervanlarına ben Egzoztlu yolların tozunu yutarken yani Gözüm yolda, ama aklımın bir ucunda sen Senin güzelliklerin, olur olmaz nazın, edan Bir kahkaha bile düşürdüğü olurdu Alacasına şafağın bazan. Var olman güzeldi senin, benim olman belki de Hiç bu kadar yakın hissetmezdim kendimi Hiç kimseye hiçbir zaman bu kadar Fotoğraflara yada teyplere bakarken demiyorum Sırf hayalimde canlanan yüzünle de bile Öyle güçlüydü ki uçurumlarında çizgilerin Brigitte bordo yu izliyor gibiydim Yetmiş ekran televizyonda yüzünü Bana usulca gülümseyen ve biraz da munzurca.