Yıllar Sonrasında...

Yıllar sonrasında, soğuk bir akşamında gördüm seni... bu soğuk mevsiminde ankaranın.. ellerinde aşk bestesi yüreğinde sevgi seli gözlerinde bur umut vardı yine.. yıllar sonrasında yine gördüm seni... adına sevgililer günü denilen... yağmurlu bir akşamdı... sanki semadan bir nur inmişti gözlerime... yürürken görünce seni titrek bir üşüme kapladı heryerimi.. ardından bir alev fışkırdı yüreğime... sen... gül kokulu yarim.. evet bu sendin... nasılda dimdik yürüyordun yine... sessiz, sedasız.. ellerinde bir buket.. ve gözlerin, ufuklar ötesinde yanıtsız.. bir yere koşuyordun... Yüreğimin kozası... koşmak istedim ardından nedense sonrası bir gölgeydi, senle benim arası ellerine tutulan, gözlerine bakan... yavaşladım sonradan... ve durdu damarımda hep akan... yıkılmak istedi bu yaratılan sensizliğin içinde her neden bir sebebti gelmeden ecelin gizemli sesinden ve ben bu gece çok aradım seni.. hıçkırıklarımda gözyaşlarımda dualarımda... ama sadece bir umuttu içimde durmadan yeşeren.. mutluluğunu görmek gülüşünü izlemek... bu bile yeter di bu fakire... benli ya da bensiz olsun farketmez... sen mutlusun ya güzelim... mutluluğun mutluluğum, ezelim..