Kalbi Kanamalı Tek Ben miyim

rahatda dinleyin arkadaşlar şart mıdır bir çocuğu sevmek için yetim bırakmak insan ilk kez kendi kanıyla nerde karşılaşırsa orda sordum bunu orda aşkta susup yataklarda dillenen bir şehir vardı çok uzakta kış boyu kendi kanizlerinden yürüyerek dünyadan çıkan adamlar dünyaya biraz daha sokulmak için sahile indim beşerli üç poşet sudakaydırmataşı aldım bir çingeneden narindim fırlatırken, yas tuttum suya gömülen her taşa kiralık bir sesle ağladım, bir balıkçı susuyorum sandı zariftim mektubunu koyduğu zarfa her pulu beğenmeyen ahali kadar bir çoğuyla şemsiyelerinin altında tanıştım, yağmur sokağı parçalayarak yağar ben 'aşk kararı sayıl'cak! ' ritmiyle yürürdüm sokaklarda bir kaçını da yatakodalarında tanıdım çirkin miydi iki gövdenin arasından görünmesi bir denizin sevmedim onları, seviştim fakat aldatmadım pas koynumda hazır bekleyen hançerin suskunluğunu fırsat bilince gök, bende bir martının kırık kanatlarından ibaret olmaya başlayınca aldatmamak da azaltmaz oldu göğüs kafesimdeki sızıyı intiharı düşünüyorlardı: boş bir tabancada tetik düşürme cesareti ormana dalıyorlardı: eski ayrılıkları hatırlama hüznü aşık olmaya çalışıyorlardı: kalbi kanamalı tek ben miyim rahatlığı bense yüzüm gülsün istiyordum, ama önce yüzüm tutmalıydı güllere şart mıdır komşularıma sevgimi göstermek için bir yetime el vermek ilk düellomda silahımı seçerken yanıtlıyorum bunu da arabayı hazırla oğlum, forsu açma, bu kez nizamiyeden çıkacağız bu kez metresini kuaföre gönderiyor süsü vermeden