Gülüm gülüm Bu kentin koynuna girdiğim günden beri Cebimde ölümüm Avuç avuç dağıtırım insanlara…
Maraş’ta doğdu. İlk ve orta öğrenimini Maraş, Tunceli, Malatya ve İstanbul’da tamamladı. İstanbul Üniversitesi Felsefe bölümünden mezun oldu. Çeşitli okullarda öğretmenlik görevinde bulundu. 1991 yılında Kültür Bakanlığı’ndan müşavir olarak emekli oldu. 2003 yılında Balıkesir’de hayata gözlerini yumdu.
- Eserleri:
Güneş Donanması (şiir)
- Batılılaşma Üzerine (deneme)
- Yakın Çağ Batı Dünyası ve Türkiye’deki Yansımaları (deneme)
- Devlet ve İnsan (deneme)
- Gide Gide Yalnızlık (şiir)
- Şiirin Geçitleri (şiir tahlili)
- Unutulmuşluklar
Alâeddin Özdenören şiirleri
Baktıkça gözlerine derinden Üstüme başıma güller dökülür. Ve her şey kopar yerinden…
1
I Melon şapkalı birtakım adamlar Gördüler görülecek yerlerini kentin Selâmladılar halkı saygıyla…
Yavrum Yalnızlığı şu son kıyısını da atla Ve anla ki hayat En özgür biçimini sende denemiştir…
güzelliğinden çırpınan bu gecenin sularını evliyalar getirir bir gülüş gibi yolunur maziden yararak eşyanın direncini…
Gülümü karşı tepenin üstünde Gizli bir el kırbaçladı Büyüttü yalnızlığını Tepe güle kesildi…