Tepedeki Gül
A
Alâeddin Özdenören
0
Altın Yaprak
Gülümü karşı tepenin üstünde
Gizli bir el kırbaçladı
Büyüttü yalnızlığını
Tepe güle kesildi
Arka çıktı gülüme.
Şehire kaçtı gülüm
Elden ele dolaştı
Sonunda solgun bir pastanede
Uykuya daldı.
Ben gülüm bu kadar severim..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş