Sözüm Kalmadı

bir ses beklerken nefesim yetmedi anlatmaya titrek hallerle içten içe yanan gecmişin acı izleri bilinmeden,görünmeden yaklaşan huzursuz esirler dünyanın ortanca çocukları geçmişte yetimligin gelecekte şuursuzlugun izleri belli yaşanmışlıklar gece kadar karanlık lanmbasız sokalrda iç çeken zavalı yüregim senin yanında sesiz kalmak zorunda olmak sevgimiz esir olmuş geveze insanların dilinde sabah oldu bellki ama bana karanlık gelmekte karışmış birbirine belirlenmememiş gözlere bakarken yanan harların arasında sönmeye yüz tutmuşum sevgisiz kalmışım kendi içimde ölümün gelişi kadar gerçek olmuşum