El poema de la risa

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Y fué una tarde cálida saturada de aromas; Tras el breve montículo de las lejanas lomas El sol desparramaba sus brochazos rojizos Que te fingian llamas en los revueltos rizos. Yo hundía mis dos manos entre tu cabellera, Celosa de la hora, bañada en Primavera. Cosquilleante la risa me mordía la boca, Una risa de oro, ligeramente loca.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.