La flor que fué

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Estás ante mi vista en el búcaro Te mueres, anguideces... Yo te arranqué del tallo, fuí perversa, Me vengué en ti de algún pasado agravio. Estás ante mi vista ya vencida, Tus hojas se desprenden una a una, Te vás... Hay una gota de agua sola En tu corola y pienso en una lágrima. Por la ventana, el sol, que es buen amigo De tí, quiere impedirte la agonía... Y es por eso que llega con un rayo Intentando volverte a lo que fuiste.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.