Luna llena

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Oh llamas, llamas... Campanillas de oro Suena tu lengua y en las manos llevas La miel que no he gustado y en tus ojos Se carcajea, alegre, Primavera. Ya voy... ya voy... aguárdame, que aún tengo Que poner rosas frescas en las sienes Y soltar los cabellos y ceñirme Un cinturón de plata; dulcemente Caéré a tus pies bajo la luna llena. Oh, quítame las rosas de las sienes, Anúdame el cabello y dame mieles.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.