Vieja luna...

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Me protejen tus brazos del invierno. Bajo su amparo tierno Dejo pasar las horas en letargo Triste y largo. Siento que toda cosa me es amada, Que de la caridad estoy acompañada. Amo hasta el mal que hiere: Piedad para el que muere! Oh vieja luna, descarnado mundo Que recorres el cielo en silencio profundo. ¡Cuánto calor tiene el amado mío!... Luna No tienes frío?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.