Vientos marinos

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Mi corazón era una flor, de espuma; un pétalo de nieve, otro de sal; Viento marino lo tomó y lo puso sobre mano ruda sobre una mano encallecida a mar. Tan fino encaje ¿cómo podía anclar? Golpe de viento se lo llevó a tumbos por la inmensidad. Rodando aún está. Se enreda a las cadenas que golpean los flancos de los buques... ¡ay!...

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.