Anlıyor Musun?

Kaybolmuşum karanlık gözlerinde Düşmüşüm de tutanım yok elimden Oysa ben ne senden ne de hiç kimseden meded ummazdım da Mecbur kalmışım biraz Birazda korkmuşum anlıyor musun? Heyy benim kara gözlü sevdiğim! .. Şu benim karabahtım gibi ya da Bir gün sonsuza dek kavuşacağım Kara topraklar kadar kara gözlerin var ya İşte ben farkına bile varmadan Dalmışım derinlere ki sorma Hele bir de görünce oradaki güzelliği Hepten bir hal olmuş bana Sen: Yüreğime bıçak gibi saplanan karanlığın büyüsü Ben: Zincirlenmiş kalbinde bir mahkum Bir kelepçeli tutsak gibi hapsolmuşum ulan Mahfolmuşum anlıyor musun? Sonra özlemişim delice Azap dolu gecelerin sonunda şafakla beraber Doğan günün sevinci ısıtırken içimi Seninle ben bir kitapçıda ya da Az ilerisindeki köşe başında Yüzlerde tatlı bir tebessümle Rastlantıya muhtaç karşılaştığımızda Vaatlerden öte basitçe Bir merhabayı bile özlemişim anlıyor musun? Aklıma gelir olmuş bazen O sıcacık gülümsemeyle bir çocuk gibi Arınırken günahlardan Ben sevgine aç Ben ilgine muhtaç Yalvarmışım hayasızca ve bir daha Bir daha dilemişim senden Ne olursun aç da sevgi pınarını İçeyim ondan kana kana ama Sadece ben içeyim duyuyor musun? Kıskanmışım ellerden Doymamışım sevgine Doymamışım anlıyor musun?