Hava kararıyor artık Gece biliyor yokluğunu Dün de yoktun bende zaten Galiba artık dünde yaşamayı bıraktık…
22/08/1971' de bir düğün için gidilen Ankara'da doğdum. Aslen Karabük / Safranbolu'luyum. İlk, orta, lise hayatım Safranbolu'da geçti. İki yıllık bir üniversite'yi artık son çare diyerek yazdım ama onu da yarım bırakmak zorunda kaldım. Şiir yazmaya 1990 lı yıllarda başlamıştım. İlk yazdığım şiir maalesef o zamanların deli fişek anlarının birinde bir öfke selinde yandı. Bir süre yerel bir radyoda şiir proğramı yaptım O zamandan sonra yazım hayatım defterlerde devam ederken internet çağının gelmesi ile daha geniş kitlelerde paylaşma imkanı buldum. Şimdilerde bir kitap çıkarma hevesindeyim. Bakalım. Daha ne kadar beklenecek.. Sevgilerle
Ali Akar şiirleri
Yokluğun hüzün dolu bir türkü doladı dilime Gideli ne kadar oldu ki ama değil mi Koca bir yük bıraktı gidişin omzuma Yolu bana uzun sadece sen sona vardın değil mi…
Gözümde bir şey var ıslak bir sıcaklık sanki Arada bir düşer yere ve Yenisi alır onun yerini…
Kaybolmuşum karanlık gözlerinde Düşmüşüm de tutanım yok elimden Oysa ben ne senden ne de hiç kimseden meded ummazdım da Mecbur kalmışım biraz…
Aşk: Köşe bucak kovalamaca oynarken hayatla En beklenmedik anda içinin garip oluşu ve Şaşkın bakışlarının arasında kem küm ederek…
Yollar var aranızda Gidemezsin dediler Dedim yollar sırdaşım Yolcu bensem kısalır…
Dünden kalma sevdalar vardı kapımda Ve bu günde, yarım kalmış rüyalar En çok özlediğim, koca bir fırtınayken ruhumda Ansızın kopan borandın sen…
Bugün uyanmaktan fazlasıydı. Bugün sabahın ilk ışıklarını görme hevesinin çok ötesinde, kendini yakalama çabasıyla karışık bir barış anlaşmasıydı dünle……
Çağırsan gelirdim Bir el sallasan Hadi bak bekliyorum desen Yürek sızlatan bir türkü söylesen…
ekil üstümden Ağırlığını taşıyamıyorum gözlerinin Öyle yüklü bakma ne olursun Anlamı bende çok başka sözlerinin…
Ben bu devranda değilim aslında Geçenlerde kalmışım Yalın ayak ve bir başıma Arada bir üşürüm sessizlikten…
Geride bıraktığımızın adıydı dün. Unuttum dediğimizin ve bazen saklandığımızın adı. Düşünmekten korktuğumuzdu. Düşlerde bile uğramaya çekindiğimiz ve aslında özlemeye cesaret edeme…
Saymadım Kaç dalga vurdu sahile Kahveyi neresinden aldı gözlerin…
İnatla direniyor kalem Çizgileri bile kararsızken Kesik kesik halleriyle Seni anlatıyor sanki…
Sende ordaydın hatırlasana Bi başına kalan bendim Ne bir şey söyledin Ne de baktın benden yana…
15 / 22 gösteriliyor