Sitem

acı bir sitem kokar inci tanesi sensiz geçip gittiği sürece zaman herkesin senin gibi yok ki annesi kuşluk vakti başucunda uyanan alışırsın yokluğuma hayata burkulur yürek içinde birikir isyan hüznünle gençliğin buluşur tenhada unutma ki kader yüktür taşınan bana portakal sarısı bir gün doğar ödenen gençlik yıllarımdı ayrılığa hayat şimdilerde ne toz ne pembe güçlüdür güçlüysen yer yok zayıflığa sen onu basit bir şey sanma acılar sımsıkı tutunur insana sana çok şeyler yazarım amma dayanamam hıçkırıp ağlamana