Ben mi yılları, yıllar mı beni tüketti Sonunda hayat bana da ağlamayı öğretti Elimin uzanabileceğinden çok uzakta Mutluluk yalnız kalmış benim gibi ırakta…
Sular duruldu, gerçek gösterdi kendini Gözleri güzel çirkin kadın açtı peçesini İnsan güçlüdür dayanır da pek çok şeye Dayanamaz yalnızlığın paslı kafesine…