Yalnızlık

Sular duruldu, gerçek gösterdi kendini Gözleri güzel çirkin kadın açtı peçesini İnsan güçlüdür dayanır da pek çok şeye Dayanamaz yalnızlığın paslı kafesine Su ateşe uzanıp ver elini dostum der İnanç yıkıldı, artık gözler de yalan söyler İnanmak hata mı, inanç en büyük vasfımız Bir lokma ekmek gibi takılır boğaza lafımız İnsanlar tuhaf, hayat sanki bataklık En dipte dikenli kucağını açmış yalnızlık İyidir başta, kusursuz yok, arasan beter Küçük beyinler sana büyük laflar eder Bazı şeyler vardır her mide hazmetmez Bazısına iyi de, kötü de olsa fark etmez İnsanlar eldeki beş parmak gibiler Hangisi komik hepsi birbirine güler Her zaman hissettim bir dostun yokluğunu Gerçekten sevmenin sevilmenin tokluğunu Yalnızlık sevgiden, nefretten uzakta Yalnızlık başka, kimliği yazılı bir bulutta