Bir Sebep Bulsam

Kaç gül yangını eskitti bilsen bu deli yürek.... Enkaza döndürdü beni bakışlarındaki deprem Ah keşke ömrümü gözlerinde eskitebilseydim Sen dualarımın göz yaşı deli gönlümün yası ha nola birde sen benim gözlerimde ağlasaydın Sen eeyy seherlerde duygularımın dar ağacı; Ah Öksüz bir çocuğun gibi can evine sinebilseydim... Kipriklerim asırlık çınar,durmaz bulut sağar Yusufca mahkumum gözlerinin kuyularına Sen iftar soframda çayıma çorbama damlayan göz yaşı İçimin gizli iniltilerisin kimselere duyurmadığım... Kapatma gözlerini bitanem,seyret eskimişliğimi Sen içime zül,Elhamra da bülbül,Babilde.... gül Gelsende yeşerseydi gönül gurbetimin ıssız çölü.... Ben çile dergahıyım! Ağlarken gülüyorum sanırsın Dünüm acılar cennetim,bu günüm sana hasret Sen çocuk'luk masallarımdaki düşler prensesi Senin hasretinle çoğaldı gülüm saçlarımdaki ak İnanmazsan hasretim gel kalbimi yar da bak.... Sen yadların gözlerine seviler muştulayan gülüm Ben sevdanın viran şehirlerinde ağlayan bülbül'üm... İçimde derin kuyular kazar senli vuslat düşlerim Ben ki uğruna dünyasından vaz geçmiş tövbekar seyrederim her gece sisli aynalardan hayalini Benim elimde kalemsin musanın elinde aasaa Sensin eflatun bakışlım içimdeki en büyük tasa Bir sebeb bulsamda sana ebediyyen darılsam Ve öldüğünde bir gül yaprağı gibi kefenine sarılsam..