Dönsulya

o kendini biliyora ithaf(acep o beni biliyor mu) Yıka sevdamı aşkın gözyaşlarıyla, tut sensiz can çekişen ayrılığın su ellerinden Sür merhemini yaralı kalbime Ki sussun ruhumun çölündeki bülbüller aşksızlığın en kara akşamında geceme gel yıldızlar el ele tutuşup gelmene oynarken Ay, akşamdan türküsünü çalarken şamdanım yanmıyorken Gelip beni bulsan kayıpsız sevda arşivinden Öpsen gıdığımdan Dayanamaz olsun özlemim kokundan kumbaramdaki acıları bozdursam sen gelince kalp kentimize şenlik katsan Yeşilleri sönmeyen şehrimin ışıkları kırmızı olsa Dursa sana gelen ruhumun tüm araçları emanet heveslerimden hesap verse son arzularım gülücüklerin dertlerimi yamalasa gelsen yamacıma ve amacıma bir sebep vardır ki yoksun yanımda sebepler ölse sen dirilsen Ben seni aralasam aşk kapımızda gözleri nemli nemli Sen gelsen gelmelerin beyaz helaline Sen kalsan kalmaların kadim sevgisine Sen alsan beni almaların alil sevabına Okusan beni tutkulu gözlerinle her demine Ben sevinsem "şurada "ölümü virgüller ayırırken Bir nokta sevdana dilencilik ederken gayrı bunu da çok görme