Ama Heykeller

1 Bir gezginci gibi geceyi ıslıklarken rüzgar 2 Ama bir heykelin taştan eli gibidir Dolanan; uyutulmuş düşlerimin saçlarında! 3 Ey Dost! her vuruşunda yüreğimi terleten, Kulelerden yükselen can seslerinin Açtığı yaraları sen olmasan saramam. 4 Hayallerimin sırlı aynasını örterken bir sis, El sılasında yabancı olmanın acısı sanma uyur! Avuçlarımın içinden başlarım terlemeye Ve gece yarılarında Hasret beynime vurur. 5 Artık hiçbir sır kalmadı insanliktan gizlenen! Tükendi yıldızların arasında halay çeken rüzgarlar Dün olsa; baharda gel sonbaharda gel diye seslenirdik, Vuslatı kayıp kıyılara yanaşacak sevda gemilerine! Oysa dünya yaprak döktü! ekimler tükenmek üzere! 6 Eni konu unuttuk düşleri umutlar talan oldu, Cinnet getirdi ihtiyar dünyanın sabır atı Ne yüreklerde merhamet, ne bakışlarda rahmet edası! Çöl kuraklığına yağan yağmurlar yitirdi bereketini! Ve ama heykeller bağırıyor şimdi! susuuun! Tek tesellimiz; olanca acıları kambur feleğe yüklemek! 7 Robotları biz yaptık robotlar bizi yönetiyor hey dost.