Gülüşlerin Çiçeklendiği Dem

Yokluğunda zaman Kana susamış akrep gibi Hasretin nöbetçi kapımda Hüzzam bir şarkıda ağlıyor Sen diye büyüttüğüm sevda! Doyumsuz gülüşlerine yenilmiştim Şimdi her türkü bir çığlık dudaklarımda Yordamsız eller eğiriyor beni Hoyrat gönüllere dokumak için Bir hasret vaveylası şimdi akşamlar. Bu yalnızlığımın tenhasında Özlem olup çöküyorsun içime Her umut yüreğimde bir dinamit Yöremdeki sessizliğin kavgasında Buzdan bir yontudur şimdi akşamlar Dilsizdir bu kentin sokakları Kaldırımlarında ıpıslak yatıyor Sokak lambalarının gözleri Bilmem kaç yıldır ağlar güneşe hasret Sensizliğin kasvetiyle bu puslu akşamlar Oysa şimdi aylardan MAYIS!!! Sevdalıların kavuşma vakti Dem gülüşlerin çiçeklendiği dem Yitirmedim hala içimde senli umutları Gün yirmidört saat hasretini demliyorum...