Kimsenin Gücü Yetmez

1 Yaban sultasında usul usul bitiyor dünya sürgünümüz! 2 Şimdi ömrün kalanını dimdik yürüyüşümüz, İsa'nın usul usul yürüyüşü gibidir kendi çarmıhına! 3 Koca bir ömür ayazladık gurbetin küflü kucağında! Nice göçmen türküler dinledik hayatın kapılarında Hep düşündük! mezar insanin kendi kendisiyle dinlendiği yer. 4 Birgün uzanıp kalacağız vuslatın kollarına Olanca düşleri tüketmiş, pörsümüş yüreklerle! Nice erişilmemiş hasretler bırakacağız mısralarda! Ezgiler gergefleyen yoksul kızlar tutacak yaşımızı. 5 O dönülmez yolculuğa adanmıştır her ömür, Aaaahhh O hep rüyalarımıza yansıyan korkunç uçurum! Bilmediğimiz bir sırla gün gün içimize gömer bizi! Çaresizliğimizin çığlıklarıyla yorulduk işte hey dost! Ayağa düşen haysiyetsiz gölgelerin narası gibiyiz! 6 Bakarsın umulmadık bir muştu gelir o eski cağlardan, Hani o tükenmek bilmeyen hülyamizin bolluk sofrasına! Pembeye döner soluk kış manzarali gülüşlerimiz, Sular yüreklerimizi KIRK ikindi yağmurlari, Dikilir ayağa asaletin hurdaya ayrılmış bedenleri!!! Ve kimsenin gücü yetmez almaya Hayallerimizdeki ufuklarımızı! 7 SILA göklerinin bağrındaki şafaklarda söylenir türlülerimiz...