Ömür Bitti

Neredesin bilmiyorsun Bir acayip zamandasın Hep ağlayıp gülmüyorsun Nedensiz bir isyandasın Bölündü hep uykuların Heba oldu yoğun-varın Geldi geçti ilkbaharın Soldun artık hüsrandasın Mevlana’yı gördün düşte Dedi ki gel hakikate Deli gönül hakikate Koşamadı ziyandasın İstemezdin olmak cahil İster idin olmak ehil Yaklaşıverdi Azrail Artık onla bir yandasın Saçlarına düştü aklar Tutmaz oldu el ayaklar Tükeniverdi soluklar Anladın ki son andasın Eskilerde kaldı felah Kar eylemez artık eyvah Belli oldu sevap-günah Her şeyinle meydandasın Oktay böyle geçer ömür Sen göçersin devran yürür Ne eylersen Mevla’m görür Mahşerdesin mizandasın