Düşlerin Demir Alişi

Kentimde Çamaşir ipleri gerilir Camdan cama Beyaz donlara mandallanir Gögün mavisi Paçalarindan Güneşin işiklari damlayan Dar sokaklarinda Büyük büyük adamlar yürür Bilyeler yuvarlanir Kan çukurlarina Legenlere sigmaz Dudaklara dökülür Kirleri kentimin Temizlik sevinciyse Asfalttan ormana sapinca Serin bir patikada Estiginde başlar içime Çam kozalagi kokusu Az ötedeki tepeyi aşinca Önüme birden deniz çikar Ne heyecanlanir rüzgar Ne de farkeder dönüşümü Kumsaldaki yabancilar... Gemiler görürüm hep rihtimda bagli Demir alamayişim gelir aklima Bakakalirim ardindan düşlerin Çekip gidiveren engin denizlere Kentimde Tanimam insanlari Tek dostum martilar Çamaşir iplerine konar Pislemek için Aşagida Sokaga mandallanmiş Düşsüzlere.