Veda Öpücüğünün Filizlenişi

Yağmur damlasında rastladım sana Rüyama yıldırım düştüğü akşamdı Şimdi dönüp bakarsan Tepebaşı'ndan İstanbul'a Havadaki sıkıntının boşaldığını göreceksin Bulutların arasında bu şiirin doğuşunu Yokuşta başladı korkunun bekleyişi Nöbet sırasını savmasını umudun Düşman tanklarını yığdığında meydanlara Yalnızca mevzilerimiz sağlamdı Okmeydanı'ndan inersen eğer yıllarca aşağıya Sözlerle işlenmiş silahımızı bulacaksın Yastığımızın ilk parçasını Veda öpücüğünün filizlenişini Çocuğu bulacaksın orada düşlerindeki Yarısı alıp götürdüğün kollarımda Akşamın sabah güneşine gizlenişini Yalanın gözlerimdeki güvenle sallanan beşiğini Kanatların altına aldığın Sokaktaki sahte kimliğimi Vücutlarımızın alevlendikçe küllenişini Çürük gülleri göreceksin yollarda Zıt mevsimlerden dökülmüş Demir almanın Daha limana yaklaşırken başlayışını Yokuştan yıllarca çıkarsan yukarıya Sen de benim gibi Cehennemin cennetini aramak için Tanrılar ve tanrıçalar katına uğrayacak Nerede diniyor yağmur diye soracaksın Nerede başlıyor anı?