Yaşamaya alışık bünyelerde arıyorken, şehri terk etmek için bindiğimiz vapurda bulmuştuk birbirimizi. Ben denizi seyrediyordum, sen burnu soğuktan kızarmış simitçiyi.…
gökyüzü kendi maviliğinin derinliğine dalmış yine. sen o iflah olmaz yunan tanrılarınla, ben akdeniz'in can yakan haylazlığıyla el ele tutuşmuş, geçmişin hesabını yapmadan,…
odamda yolculuktur beni sana ulaştıran ya da umuda yolculuktur aslında herkesin sır diye sakladığı... kandahar'da güneşin gözünü alışıdır ya da toprak kokusudur yağmurdan sonra gel…
cennetten bu kente düştük düşeli dokunuşlarımızda ortaya çıkan tüm kıvılcımları yasakladılar ve diyorlar ki gidip öldürün içinizdekileri,…
kendine en büyük iyiliktir aslında yalnızlığın, çünkü kendinledir senin bütün savaşın. üç asırdır bekliyorsun bir türlü gelmeyen mektupları, kendine yazmayı becerebilsen de,…
uzaklığına yakınlaşabilmek için bir yolculuğa çıkıyorum sabaha karşı, güneşin doğuşunu bekleyemeden... kurumuş dudaklarıma bir damla su çarparak atıyorum kendimi yollara...…
hadi yeni sevinçler bulalım arka bahçemizde biraz hüzünlü, biraz da buruk olsun. ve yeniden güzelleşelim perdeleri hiç açılmamış evlerde sevişirken.…
1
yüzü denize çevrili bir bankta oturmuş, martıların düşürdüğü ekmek kırıntılarını bölüşüyoruz seninle. bize bu kadarı yetiyor çünkü, biz kendimizden başka her şeye tokuz...
gün doğarken selamla aynaya düşen yansımanı hiç bu kadar yorgun çıkmamıştın geceden ne kadar geciktirmeye çalışsan da kaybedişi eninde sonunda gerçekleşti,…
sence nedir bizi daima yeni yolculuklara, yeni arayışlara iten? sence nedir doğup bir türlü ölemediğimiz bu kenti terkedişimizin sebebi?…