17 Ağustos (Deprem Dediler Gidişine)

Her gün öperek uyandırırdın ya, Bu gün ne oldu sana böyle? Niçin sallıyorsun yatağımı durmadan ? Yoksa kızdın mı bana anne ? Bu geceyarısında ne işimiz var? Elektrikler niye kesildi, Niçin göremiyorum yüzünü? Ellerin niye okşamıyor saçımı, Yoksa bilmeden kırdım mı kalbini, Neden konuşmuyorsun anne ! Aman Allahım ne oldu sana anne, Gördüğüm rüya mı yoksa kabus mu ? Niçin konuşmuyorsun anne Ne olur cevap ver, Yoksa öldün mü,beni bırakıp gittin mi anne, Ne olur gel anne. Dayanamıyorum acına, Dayanamıyorum insanların feryatlarına, Dayanamıyorum gözyaşlarına, Ne olur gel anne. Yardım edemedim sana güzel annem, Kalmasaydı ayağım duvarın altında, Belki gelirdim yanına, Gözyaşlarımla sulardım o koca yüreğini, Canımı istesen canımı verirdim, Kalmasaydı ayağım duvarın altında. Şimdi gittin... Beni böyle yapayalnız bırakıp gittin anne, Hani melekler ölmez derdin? Sen nasıl öldün anne? Sağ kaldığıma sevinemedim, Ancak duyurabildim sesimi, Sesimi duyan var mı diye bağıran amcalara, Senden kalan son gücümle, Kurtardılar beni neden sonra, Hastahane yolunda gözlerim geride kaldı, Boş gözlerle baktım etrafa, Hani senin kuzucuğundum? Niçin bıraktın kuzucuğunu anne, Nasıl yaşarım artık senden sonra? Ne olur gel anne... Akşamları nasıl beklerdik babamın eve dönüşünü, Hep seni bekledim güzel annem. Hep seni istedim yanıbaşımda, O sıcacık bakışını, O sıcacık öpüşünü, yanaklarımda, Ne olur gel anne, Söz veriyorum kıskanmayacağım, Ne olur gel de bütün insanları sev anne, Gelmedin güzel annem, Herkeslere sordum seni, Gösterdiler yattığın yeri, "17 Ağustos" yazmışlar mezar taşına, Deprem dediler gidişine...