Deprem
N Naim Bakoğlu
0
Altın Yaprak
17 Ağustos depremzedelerine
Anneler ninnilerini çoktan söylemişlerdi
Çocuklar tatlı uykularına dalmışlardı çoktan
Bembeyaz beşikler uçurtmalara dönüşmüştü
Rüyalarında nur yağmuru yağıyordu gökten!
Bir mutluluk vardı gülümseyen dudaklarında
Dünyaları sevgiyle kucaklamış çocukların !
Yataklarından zıplayarak uyandıklarında
Annelerine, ah, neler anlatacaklardı yarın '
Uyanmadılar fakat, gülüşleri son gülüştü
Beşikler mezar oldu, sahipsiz uçurtmaları
Hülyalar yükü dünya üzerlerine çökmüştü
Ne yazık, depremdi son kez sallayan çocukları !
Şimdi onlar orada, anadolu topraklarında
Harabeler altında, anne, baba, kardeş ölü
Acı çığlıkları milyonların kulaklarında
Cansız bedenleri benim yüreğimde gömülü
19.08.199
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş