Cennet Çocukları

Koşamayan, oynayamayan albenisini yitirmiş çocukluklar Tüm olası heveslerini yüreklerine sıkıştırmış çocuklardı onlar. Neşeli ıslık seslerinden çok uzak Ömürlerinde baharı göremeden kışa teslim edilmiş yüreklerdi onlar. Daha yaşamanın ne olduğunu anlayamadan Ölümün kokusunu soluyan Uzun karanlık sessizliklere gebe umut çocuklarıydı onlar. Soluk benizli Ürkek gülüşlü Temiz yüzlü Sözleri hep iyiden, umuttan, mutluluktan yana Acının en acımasız yüzünde dahi gözleri yaşam yaşam gülebilen Cennet çocuklarıydı onlar Şimdi dinleyin beni yüreği pas tutmakta olan Çivi gibi sağlam insanlar Bir el Tek bir nefes verin onlara Hayatı yeniden yaratın onların gözlerinde Aldığınız tek bir sağlam soluk hatırına İnsanlığınızın hatırına Tamir edebileceğinizce onarın hayatlarını En çokta sevin onları Ve unutmayın ki insanın kanındadır hayatının tüm tılsımı Değiştirin hayatlarının tılsımını Çünkü o tılsıma can havli ile tutunmaya çalışan KAN KANSERİ çocuklar onlar