Yaram

yaram dönülmez akşamlara değin kana! kanadığını göreceğim ki bir yüreğin kıyısından geçen ve o sevdaya tanıklık eden her kan pıhtısı gibi tuzlanmış yaram kana! kanadığını göreceğim dizleri dibine düşer her ayrılıkta olduğunu sandığımız yaralarım gibisin çocukluğumdan kalmasın kanmazsın bilirim yaramsın kanamanı istemem kızıl Nil gibi bir zehrin damıtılması öldürmez insanı insan olanı yaramsın gerektiğinde sevdiceğine olukla akacaksın kanayacaksın kana! kanadığını göreceğim ben ise bir suyun başında gölgenin uyluğuna sadık ve sussuz bir vaha gibi kana kana seni yarandan kan içiyorum