Seni Yaşıyorum Sensizliğimde (2)

Seni yaşıyorum sensizliğimde Her güne yeni ağrılar ,her güne yeni hüzünler..her güne özlemler bırakıyorum senden.. Hayaller kuruyorum yokluğunun girdabında... bendeki varlığına eriyorum..ve insanlığın yoksun yanı adını söylüyorum hadi duy beni.. Benki; saçlarının siyahına astım yüreğimi yokluğunda can çekişiyor sensiz gülüm Varlığın geç yokluğun erkendi arayışlarıma ilk cümlemin ilk harfiydi .. Tüm insanlığın yoksunu adın seninle başladım bir yaşıma.. Yeryüzünün adımlarıydı senin adımların doğmak büyümek ve ölmekti gülüm Bir sarsıntıydı son bakışların. Gözlerinin kahverenginden almıştı gökyüzü buğusu nu Her yağışında bana ağlamayı öğretiyordu içim acıyordu gülüm içim acı/yor'du. Can gülüm gözlerindeki sıcaklığı görüyorum çocukların gözlerinde Merhametini bir annenin kalbinde. Her gün hatırlatıyorum seni kendime Bir ekmeğin ucundan bağlıyorum kalbimi kalbine Seni yaşıyorum gülüm seni Yürüyorsam seninle, cay içiyorsam seninle, ağlıyorsam seninle.. Seviyorsam seninle... Gülüm Ve bilki canharem yaşıyorsun gönül bahçemde üstüne sensizlik değmiş yeni açan bir gül gibi taptaze Her gün yeni sancılar büyütüyorum yokluğuna dair Hani kızardın ya ihmallerime. Hani kıskanırdın bakışlarımı, bilmezdin ;oysa düşüncemin mürekkebi sendin.. Kalemimin ucunda, gözlerimin kuytusunda İşte şurada tam şuramda birtek sendin birtek sen be gülüm.. Sonra zamanlar geçti eylüller geldi sonra bir anda bir aralık oldu ,aralandı dünya ,karalandı dünya, Biliyorum gülüm ellerini uzattın boş kaldı Son bir yüzüme baktın göz kaldı Sonra alıp götürdüler seni gülüm.. Ateş söndü köz kaldı Soluğumu körük ettim Gözyaşımı oluk ettim Yüreğimi yanık ettim Köz söndü kül kaldı Anla her şey senden iz kaldı gülüm Can gülüm Mahşer gülüm... Şimdi seni yaşıyorum sensizliğimde, sen, ben İstanbul birde hayallerimiz Hani harem kıyılarında gezecek haremin yamaç evlerini izleyecek ve geçen gemileri seyredecektik Ben sana son yazdığım şiiri okuyacak ve sevdiğimiz şarkıların sözlerine umutlar ekip söyleyecektik Hani haremde her şey yıkılsa,bir biz kalacaktık ya.. ayakta Şimdi her şey ayakta da Bir sen bir ben bir de hayallerimiz yıkıldı mahşer gülüm Çünkü gök gürledi! Çünkü yağmur yağdı! Çünkü mezarcı bir mezar kazdı Ve seni koydular mahşer gülüm.. Sonra götürdü fırtına toprakları üstüne örtecek toz kaldı canharem TOZ kaldı Ben ki; haremi ağlamışım Benki; İstanbul'u dağlamışım Seni sensiz yaşamışım Ölmek bana zormu gülüm ölmek bana zormu Anla şimdi seni yaşıyorum beni vurmuşum tam sensizliğimden... Hadi aç kalbini, hadi ver elini, hadi bir kez çağır beni eskisi gibi. Sensizlik ayazı üşütür gülüm Sen ki bahar yelimsin Sen ki çay tenlimsin Sen ki kahverengimsin Sen ki bensin ben'sin bırak bir kez bende sen olayım Bırak yürekleri kanatıp toprağında yatayım Bırak gök gürlesin yağmur yağsın bir mezar daha kazsın Benki seni sensiz yaşıyorum söyle ölmek bana zormu gülüm Bak bu gece yağmur yağdı İstanbul'a Ben senin için İstanbul bizim için ağladı bu gece Hani bulutların gözyaşında gezmekti ya Hayalimiz Bulutlar ağlayacak biz gezecektik sözümüz vardı Bak geziyorum Çay içiyorum Ağlıyorum Gülüyorum .... Ve bağıra bağıra söylüyorum Seni seviyorum mahşer gülüm seni çok seviyorum