Seni Yaşıyorum Sensizliğimde

seni yaşıyorum sensizliğimde resmini kara bantlı çerçeveye koydum daha verdigin ilk günde saatimi seninle buluştugum o saate kurdum o her çaldıgında seninle buluştum bir kez daha bir defa daha odamın derin sessizliginde ve o her çaldıgında bir kez daha vuruldum bir defa daha ben hep seni yaşıyorum sensizliğimde böyle işte bi sana içme dedigim sigarayı içtim her dumanda seni çeker gibi içime ve o çok sevdiğin kahverengini hani benim sevmediğim şimdi ben o kahverenginide çok sevdim hemde çok çünkü o renkte gözlerin vardı o renkte eşarbın pardüsen eteğin ayakkabın birde o eşsiz tenin vardı hani benim çay rengi dediğim tenin ben hep seniyaşadım böyle sensiliğimde güzelliğini kıskandım duyarsız duvarlardan indirip başucuma koydum aynanın önüne resmini sen aynalardan darma dagın beni darma dagın odamı seyre daldın ben gözlerim dolduğunda sırtımı döndüm duvara baktım ağlayamadım şöyle doyasıya istemedim sensizliğimde ezilmişliğimi görmeni beceremedim işte hani ateşi iman dize getirir ya işte benim yangınımıda senin sevgin dize getirdi ve ben ceketimi hiç çıkarmadım o günden sonra her gece yanı başıma koydum kokladım sensizlige agladım kendime agladım ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle işte gündüz gezmek nafile ayaklarım sensiz işlemiyor çay bile içmiyorum fincanda artık bilirsin… ne çok sevdigimi çayı fincanda şimdi fincanıda,çayıda,sevmiyorum artık sevmiyorum hiçbirşeyi sensiz ben seni yaşıyorum sensizligimde derin derin düşündügüm düşüncelerimde gönlümün en tenha yerlerinde seni yaşıyorum işte böyle bugünümde sen yarınımda sen gündüzümde sen gecemde sen ve şu dolunaylı gecelerime dolan sen belki sen unuttugumu düşüneceksin belkide unut benide unut gitsin diyeceksin ne mümkün bu yangının sönmesi fırtınalar koparıp gelsende üstüme üstüme ne seni unutabilirim ne senin için gönül bahçemde açan gülleri soldura bilirim ben hep seni yaşıyorum sensizligimde böyle işte dün senin kokundan aldım yani adı revart olan kokudan ve odamın her bir yanına sıktım kokladım ben kokularda seni aradım seni yaşadım sensizligimde böyle işte şiirler yazdım sayfa sayfa sazımda şarkı yaptım nota nota sen ayrılık,ayrılık nefesimi kestide yinede susmadım susamadım söyledim şarkımı yani seni yani beni yani bizi bir gün batışı gibi,kararan benligimi ezilmişligimi çaresizligi sensizligimi söyleyemedim seni yarınıma umut gecelerime dolunay dedim aydınlık dedim ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle işte geceleri uyuyamadım geçmedi sensiz zaman gündüzleri hiç sevmedim sevemedim sensiz.. nedense yollarda gözlerim çaresiz bakıyorumda şimdi etrafa sanki bir ben kalmışım yorgun bedeniyle neşesiz ben şimdi seni yaşıyorum ya çaresizlikle ya ümitsizlikle işte böyle seni yaşıyorum sensizligimde sensizlik korkusu hala içimde bekledim akşamı akşamcılar gibi korkma! kadeh degmez elime dilimde dualarımla bekledim içimde sevdamla bekledim muhammed'i yüregimle bekledim hep sıcak kalsın istedim gecelerim seninle dünyanın zalimliklerinden kurtulmak için günün birinde bir merhamet diledim birde seni diledim yüceler yücesi rabbim'den ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle işte ben hep seni sevdim çaresizde olsa böyle bir sevgiyle işte ve çaresizce ya ümitsizce ben seni sevdim.. böyle kendimi yitirircesine