Son Cemre

bismillahirrahmanirrahim; diyerek başlıyorum adını nakşetmeye sevda desenli kalbimden dilime yaradana hamd sana salat ve selam olsun selam olsun adını dudaklarından düşürmeyen sıddıka ve ben içimi dökemiyorum rüzgarlara... Ey sevgili adını her anışımda yanıyor dudaklarım.. Bir güle gidiyorum bir an olsun kokunu duysun diye kulaklarım. Yoklugun gizli bir hastalık gibi… tanımayınca denizini kuraklık yaşamak helal bize… kainatın damarlarında akan kansın sen, yeryüzünün yüreğine medineden akan nur… yaşamıyor sensiz ömürler sadece zamanı tüketiyor. Havaya suya topraga cemre düşüyor da hala; yüreğime cemre düşmüyor sensiz… ruhumun ayakları yorgun kalbimin toprağında seni aramaktan… ey gözlerinde ummanlar barındıran sevgili… tevbelerimi bile çölde bıraktım kavrulsunda arınsın savrulsunda yok olsun diye… EY sevgili her anışımda adını yanıyor dudaklarım… Gecenin saçları hasretinden karalar bağladı… hatırına var olan yıldızlara sarıldı biraz olsun dinsin diye acısı… Ey cebrail'in yüreği ibrahim' in ateşi, mecnunun leylada aradığı ; tahir'in zühre'de bulduğu, arzunun kanberde doyduğu, ferhat'ın şirinde gördüğü; aslı'nın keremde çözdüğü… seni görmedik biz… çöl geceleri gibi yanmadı bağrımız yadınla… Varlığı özüne döndüren, geceye uyanan ve geceyi uyandıran şefkatli ses… Ey fezanın güzel insanı! Biz sensiz hangi yalancı baharlara uyanalım, hangi sofrada açalım tuttuğumuz aşk orucunun iftarını… kimden dinleyelim ; çiçekleri ezip geçmeden aziz bir yolcu olmayı kimden soralım.. sancılı yokuşlardan korktuğumuzda dudağımızda kimin adını yüreğimize fer diye mırıldanalım.. Gönlümün sularında gecemin gerdanındaki aydan ışıldayan sensin… sensin dirilmek için çıktığım yolculuklarda rasladığım en güzel haber… Günahlardan arınmış yüreğimi göğün altıncı katında biriktirdiğim sensin. Yüreğimi o ferah nefesinle kuşatmak için adımı dudağına düşürmek bütün dileğim. Ey aşk ikliminin meltemi ama biz görmedik seni. Titremedi kelamlarınla kalbimiz… adımlarını sokaklarımızda duymadık,gülüşlerine şahit olmadı bu nasipsiz, bu gözleri kör, özleri acıyla yoğrulmamış ve yorulmamış insanlar… Ey beni hayata bağlayan en büyük tesellim… belki değmedi yüreğime yüreğin indirip bakışlarımı yere ellerimi bağlayamadım önünde hiç… Ey hüzünleri gözlerinde düğümleyen yokluğunda her an çoğalan sancılarımızın sebebi günahkar ellerimizi dualarınla yükselen ellerinin ardına gizliyoruz… Rahmet ederken Rahman hatırına nârı nura döndürürüz biliyoruz… Ey sevgili adını her andığımda yansa da dudaklarım içimi dökemiyorum rüzgarlara Bir tek gözlerinin önünde kora dönüşür ateşim… Rahle' i tedrisatından geçmedikçe aşkım titreyen bir mehtaba dönüşmeyecektir. Gözlerimde başlayan savaş ancak senin kalbinde barışır mevsimlerle ve Bir tek seninle düşer yüreğime son cemre