Son Balad

Güneşin ilk ışıkları aydınlatırken boğazı Başladı bebekten çamlıcaya dek bir sabah ayazı uyandı bütün şehir avaz avaz çığlık çığlığa bağırarak döküldü insanlar sokağa çılgın gibi adeta saldırarak sonsuz bir paranoyanın delice ritmiydi bu sanki kıyametin hızlı çekimiydi bu işsizi avaresi kapkaçcısı hırsızı pezevengi dönmesi esrarcısı hapcısı ne arasan bulunur derde devadan gayrı burası İstanbul İstanbulludan gayrı bir zamanlar azizdi şarkıların dilinde şairler yetişirdi pera meyhanelerinde Kayboldu beyoğlunun salınan güzelleri çekildi caddelerden nedimin gazelleri Şimdi İstanbuldan geriye bir buruk hüzün kaldı gözlerimden süzülen iki damla yaş kaldı