Alabalık

Suların içinde, kaygısız Yaşayan minnacık balıklar. Doğan günle aydınlık dünya Akşamla, karanlıklar. Geceler bir tuhaf, ıssız Delişmen rüzgârlar gezinir. Bir alabalık ki ıslak, kaygan Türlü arzular içindedir. Yemini yer oltaya uzanır Bir hali var kurnaz, çekingen. Bir başka hali var bayılıyorum Uysal insanlara benzeyen. Sonra umutları, sonra türküsü Ama iyiliğine, ama kötülüğüne Bir alabalık ki ıslak, kaygan Hasret yaşıyor yeryüzüne. Günden güne güzelleşiyor dünya Daha ne diyeyim alabalık. Sen sular içinde biz yeryüzünde Yaşamaya bir türlü doymadık.