Vulcanus

Vulcanus, yak ateşine, suları bile tutuştur kaynağı tanrıların kuyusu olan Nil de yansın. Yetişsin ve söndürsün onu, tutuşmadıysa Okyanus, şu sonsuz, şu hiç görmediğim. Kaç gün kaç gece yoluma çıkan. İçimde hep bir korku olmuştur dünya. Vulcanus, yanardağ hangi çağ daha güzel? Kim söyleyebilir bunu? Ben gözlerimi karanlığa açtım, boşluğa seslendim. Görmeden yürüdüm yolumu, bilmeden bu geldiğim nasıl yer. Kimler geçer gökkuşağı altından? Kimin bu dünya ki ben yer bulamadım kendime ve o yüzden bir düşteyim hâlâ. (Yanardağlar patlıyor, lavları kesiyor yolumu, şu yeryüzünü böyle yaşamak da biraz zor hani; dilerim insafa gelsin tanrılar da ısıgeçirmez bir ayakkabıdan yoksun etmesinler beni.) Ey Vulcanus, her şeyi yak, ama düşlerimi yakma!