Aramak için en az iki harf yaz.
10 Haziran 1944'te Aydın'da doğdu. 7 Eylül ilkokulu'nu, Aydın Ortaokulu'nu ve Aydın Lisesi'ni bitirdi. Rahatsızlığı nedeniyle bir buçuk yıl kadar öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Çine Lisesi'ne edebiyat öğretmeni olarak atandı. Sonraki yıllarda İzmir Buca Lisesi'nde edebiyat öğretmeni ve Buca Eğitim Enstitüsü'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. Öğrencilik yıllarında ünlü Yön Bildirisi'ni imzalayan Ertan TÖS'de yöneticilik görevlerinde bulundu. 12 Şubat 1979'da gıda zehirlenmesi sonucu İzmir'de öldü. Zaman zaman Osman Utku takma adını da kullanan Ertan yazmaya Soyut dergisindeki eleştirileriyle başladı. Şiir, eleştiri ve değinileri Demokrat izmir, Güney, Özün, Uyanış, Yeditepe, Yansıma, Yeni Dergi, ÇıkıŞ, Dönemeç gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı. Hüseyin Yurttaş, Ahmet Günbaş, M. Kadri Sümer'le birlikte 'Dönemeç' dergisini kurdu. Iki yıl süresince kaleme aldığı çeşitli ürünleriyle dergiye güç kattı. Şiirlerinde söze dayalı, ama toplumcu özden kopmayan ironik bir yapı geliştirdi. 1970'li yıllarda pek tartışılmayan 'imgeci-Toplumcu Şiir' tezini ortaya attı. Ölümünden sonra bütün şiirleri Sedat Şanver tarafından "Düşkırımı" adlıyla, mektupları ise Ahmet Günbaş tarafından Sevgi Notları adıyla kitaplaştırıldı. Buca Belediyesi her yıl şairin adını yaşatmak için "Ali Rıza Ertan Şiir Ödülü" düzenlemektedir.
tez savrul dostum, kümelen şafağı erit, günü tazele yorgun kapısına dikil akşamın hesap sor alnındaki birikmiş terle…
dişlerini gösteriyor kalbimin dişleri aşkın anlamını soruyor çocuklar sözlük anlamını bu diyemezsiniz bu kaf dağının arkasında…
Kurbağalar gece yarısından sonra evin karşısındaki arsadan uzun sular gibi geliyorlar…
Bekleme gücünü çoğaltır senin Dinlen; yeni devinimlere dur Şafağı bekleyen ölümsüz uykudur Doludizgin düşlerle gelir…
Gecenin sırtı açılmış Üşüyen yalnızlığını taşır karnında Lacivert saçlı bir kadın hırçınlığı Devinen gölgesiyle yanında…
denizin maviliği ulaşıyor sana; o, en kendinden olana. geliştireceğiz daha; dünü karanlık olanı, o, ölümle bir tutulanı,…
? kumla sağlıyor yüzün.…
Gelgitlerle artıyor şiir, öyküsü uzun; Girer yoğun sise, bulut kararmasında Gömüldükçe kuma, tadlanır devekuşlâyın Umursuzun, yüreği siniğin, ciğeri soluksuzun…
şiir ince bir tat verir ağzınıza elidir gülü yüzünüzün iri kıyım bir delikanlıdır belki sarı ve kabaran bir gölgedir de…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
