Ömrünce Unutamazsın

Bir akşam üstüdür ve sen deliler gibi sevdiğin insanla darılmışsındır Hiç olmazsa onu görebilmek ümidiyle, evlerinin köşesinde yağan kara aldırış etmeden beklersin Karanlık lapa lapa yağan karla birlikte üstüne çöker Sen soğuk olduğunu hissetmezsin bile Ve sevdiğin insan çıkar gelir karanlığın içinden o da seni görmüştür besbelli oysa yüzüne bakmadan çekip gider Sen, sen ardından bağıramazsın bile Ve onu son görüşündür bu Yıllar sonra bu yara yeniden kanar Ona bir şarkı yazarsın Ömrünce unutamazsın diye Karanlık çökünce sokağınıza köşede ben varım unutamazsın O karlı kış günü gelir aklına sen beni ömrünce unutamazsın Mektupları yırtıp attın diyelim Resimleri bir bir yaktın diyelim Bir mazi var onu nasıl silelim Sen beni ömrünce unutamazsın Ah edip adını her anışında Bir kerem misali her yanışında Bir hayal olurum yanı başında Sen beni ömrünce unutamazsın