12 Eylül'e

acılarınla kavrulup,ateşinle yandım, baskıcı yılların sancısıyla, hiç usanmadım, amma üşüdüm,ağustosta nemden ve nefretten, üşüdüm dört duvar arasında, dışarıda ki otuz derece sıcaklıkta. sayıklarken özgürlüğü, demir kapılar ardında, yalnızlığımla hep sen vardın beyin hücrelerimde, bana güç veren, bu zor günümde. barışamadım on ki eylülün cellatlarıyla, soğuk yüzlerini gördükçe karşımda. barışamadım; onları yetiştiren bu emperyalist düzenle özgürlüğümü hapsettikleri demir kafeslerin içinde, düşündükçe, beynimi üşüttüm; temmuzun sıcağı kavururken başakları, yapraklar sararırken güneşin sıcağından, üşüdüm ben bu düzenden. ve üşüttün beni, ama kıramadın içimdeki yaşama hevesimi tüketemedin mücadele dolu azmimi, karanlık ve iğrenç zindanlarında vız geldi, kolumda ki kelepçeler, ayağımda ki prangalar. yüreğimde yeşeren umutlarımın yanında, bal şerbeti oldu verdiğin acılar yok etmeye gücü yetmedi işkencelerinin, beynimdeki düşüncelerimi, yok edemedin. kırıp dökmekle her bir yanımı, yok edemedin benliğimi! .. iğrenç yüzünü göstermekle.